Zamknij
REKLAMA

Stop pedofilii w Kościele! Kuria Archidiecezjalna opublikowała zasady ochrony dzieci i młodzieży

22:54, 12.09.2020 | hs za: Kuria Archidiecezjalna/foto Gracielasosa
Skomentuj
REKLAMA

Kuria Archidiecezjalna opublikowała ZASADY OCHRONY DZIECI I MŁODZIEŻY W PRAKTYCE WYCHOWAWCZO-DUSZPASTERSKIEJ ARCHIDIECEZJI GDAŃSKIEJ, które do stosowania zatwierdził bp Jacek Jezierski, Administrator Apostolski Archidiecezji Gdańskiej.

Normy te zostały przygotowane przez Zespół roboczy dla przygotowania programu prewencji w Archidiecezji Gdańskiej pod przewodnictwem Delegata ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży. Tekst był konsultowany z wydziałami Kurii Metropolitalnej Gdańskiej. „Zasady ochrony” obowiązują osoby duchowne, konsekrowane i świeckie, które podejmują jakąkolwiek posługę wobec małoletnich oraz osób bezradnych na terenie Archidiecezji Gdańskiej.

Na początku dokumentu przytoczono przemówienie Ojca Świętego Franciszka, które wygłosił na zakończenie watykańskiego spotkania poświęconego ochronie nieletnich24 lutego 2019 r.

"Nasze obrady doprowadziły nas do uznania jeszcze raz, że poważna plaga nadużyć seksualnych wobec nieletnich jest –niestety –zjawiskiem rozpowszechnionym historycznie we wszystkich kulturach i społeczeństwach. Dopiero w stosunkowo niedawno stała się ona przedmiotem systematycznych badań, dzięki zmianie wrażliwości opinii publicznej na ten problem, w przeszłości uznawany za tabu, co znaczy, że wszyscy wiedzieli o jego istnieniu, ale nikt o tym nie mówił. [...].

Chciałbym tutaj powtórzyć jasno: gdyby w Kościele pojawił się chociaż jeden przypadek wykorzystywania – który sam w sobie jest potwornością – to ten przypadek zostanie potraktowany z najwyższą powagą. Bracia i siostry, w uzasadnionej złości ludzi Kościół widzi odzwierciedlenie gniewu Boga, zdradzonego i spoliczkowanego przez te nieuczciwe osoby konsekrowane. Echo bezgłośnego krzyku dzieci, które zamiast znaleźć w nich ojców i przewodników duchowych, znaleźli oprawców, wstrząśnie sercami znieczulonymi przez obłudę i władzę. Mamy obowiązek uważnie słuchać tego zduszonego, bezgłośnego krzyku.[...]." - powiedział między innymi papież Franciszek.

Dokument jest swoistym Kodeksem zachowań wobec dzieci i młodzieży wspólny dla wszystkich dzieł duszpasterskich i instytucji kościelnych w Archidiecezji Gdańskiej. Podstawą tego kodeksu jest odpowiedzialność Kościoła za ochronę godności dzieci i młodzieży motywowana potrzebą respektowania ich integralności i tożsamości oraz poszanowaniem ich dobra rozwojowego. Celem niniejszego katalogu zachowań jest nie tylko wykaz postępowania niedopuszczalnego, ale także nakreślenie granic zachowania się osób dorosłych względem osób małoletnich. W niniejszym kodeksie zachowań, zgodnie  z prawem kościelnym,pojęcia „małoletni”lub „niepełnoletni”odnoszą się do osób poniżej18r.ż.

Zasady opublikowane przez Kurię Diecezjalną opierają się na założeniu, że wszelkie akty przemocy: fizycznej, werbalnej, psychicznej i seksualnej dokonywane wobec osób powierzonych naszej trosce zasługują na potępienie. Akty te wymagają jednoznacznych reakcji, zaś ze strony winowajcy podjęcia pokuty, zadośćuczynienia i sprawiedliwej kary. Ponadto obowiązkiem odpowiednich struktur Kościoła jest ochrona pokrzywdzonych oraz pomoc ofiarom. Wszelkie działania podejmowane w celu prewencji oraz wyjaśniania spraw dotyczących nadużyć na tle seksualnym w Kościele stosują się do odpowiednich przepisów polskiego prawa oraz rozporządzeń Stolicy Apostolskiej i Konferencji Episkopatu Polski.

Po raz pierwszy tak jasno i jednoznacznie w dokumencie kościelnym odwołano się do przepisów prawa obowiązującego w Polsce i w rozumieniu tych słów należy rozumieć, że jest to koniec z ukrywaniem tematu i ochroną księży, którzy dopuścili się czynów pedofilskich.

Wyniki kwerendy na temat wykorzystywania seksualnego nieletnich w Kościele w Polsce z 2019 r.wskazują, że we wszystkich diecezjach i zakonach od 1 stycznia 1990 r. do 30 czerwca 2018 r. zgłoszono 382 przypadki wykorzystywania seksualnego małoletnich, w tym 198 dotyczyło osób poniżej 15 r.ż., a 184 powyżej 15 r.ż.

By rozwiać wszelkie wątpliwości w dokumencie zawarto stwierdzenie: "Zgodnie z normami polskiego prawa karnego w przypadku jakichkolwiek czynności o charakterze seksualnym poniżej granicy 15 r.ż.mamy do czynienia z pedofilią i wykorzystaniem seksualnym. Tego typu czynności są zabronione bez względu na zgodę osoby małoletniej oraz ścigane z urzędu. Osoba posiadająca wiarygodną wiadomość o takim czynie ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu powołanego do ścigania przestępstw, pod karą do lat 3(art. 240kk). Natomiast molestowanie seksualne osób powyżej 15 r.ż.jest ścigane i karane z oskarżenia publicznego, czyli na wniosek ofiary lub bliskich jej osób. Mowa tutaj o zmuszaniu do czynności seksualnych, także przy wykorzystaniu stosunku zależności służbowej lub duszpasterskiej.

Ponadto w rozumieniu prawa polskiego przestępstwo stanowi: wykonywanie w obecności małoletniego czynności seksualnej; udostępnianie treści pornograficznych małoletniemu poniżej lat 15; wykorzystanie seksualne osoby upośledzonej umysłowo; wytwarzanie, rozpowszechnianie i posiadanie treści pornograficznych z udziałem małoletniego poniżej lat 15; nawiązywanie przy pomocy sieci teleinformatycznych kontaktu z małoletnim poniżej lat 15 w celu wykorzystania seksualnego; nadużycie stosunku zależności lub zaufania wobec małoletniego albo w zamian za udzielenie lub obietnicę korzyści majątkowej lub osobistej wobec małoletniego w celu wykorzystania seksualnego."

Kodeks szczegółowo określa formy bliskości i dystansu w relacjach między osobami dorosłymi i osobami małoletnimi:

POSTĘPOWANIE NIEDOPUSZCZALNE

  • Naruszenie integralności psychofizycznej: przemoc fizyczna i psychiczna, kary cielesne, uszkodzenie ciała,cyberprzemoc;
  • Stosowanie przemocy psychicznej: poniżanie, upokarzanie, ośmieszanie, dokuczanie, szykanowanie;
  • Wszelkie formy wykorzystywania seksualnego;
  • Tolerowanie zachowań innych osób noszących znamiona wykorzystania osób małoletnich, a zwłaszcza seksualnego;
  • Ingerencja w sferę intymną na płaszczyźnie fizycznej, psychicznej, czy chociażby werbalnej. W sytuacjach wyjątkowych, gdy małoletni, ze względu na ograniczenia wiekowe lub zdrowotne, nie jest w stanie samodzielnie wykonać czynności higienicznych lub innych o naturze osobistej (toaleta, mycie się, przebieranie), pomocy udziela opiekun faktyczny, z zachowaniem zasad ochrony intymności małoletniego;
  • Nagrywanie małoletnich lub wykonywać zdjęć ingerujących w strefę intymną;
  • Naruszenie prawa osoby małoletniej do prywatności, naruszenie czci, honoru i dobrego imienia, ujawnienie informacji uzyskanych w warunkach poufności;
  • Naruszenie dóbr osobistych. Są to w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość różnego typu;
  • Upublicznianie wypowiedzi i wizerunku osób małoletnich bez zgody rodziców lub opiekunów;
  • Częstowanie małoletnich alkoholem, papierosami, środkami psychoaktywnymi, oraz tolerowanie ich używania;
  • Pozostawanie pod wpływem alkoholu lub środków odurzających przez duchownego, opiekuna lub animatora prowadzącego zajęcia lub pełniącego opiekę nad nieletnimi;
  • Nakłanianie niepełnoletniego do zachowania tajemnicy przed rodzicami lub opiekunami;
  • Proponowanie indywidualnych spotkań towarzyskich z osobami małoletnimi (nawet za zgodą rodziców), zapraszanie osób małoletnich na indywidualne spotkania w mieszkaniu prywatnym;
  • Indywidualne wyjazdy osoby duchownej z osobą małoletnią;
  • Przewożenie osób małoletnich bez pełnoletniego opiekuna, z wyjątkiem sytuacji zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu dziecka.
  • Stosowanie języka i metod przekazu treści dotyczących ludzkiej płciowości i seksualności nieadekwatnych do wieku rozwojowego dzieci i młodzieży bądź naruszających godność osób małoletnich(erotyzacja języka, wulgaryzowanie, trywializowanie przekazu, etykietowanie osób, używanie treści pornograficznych);
  • Nadużycia w zakresie kontaktu fizycznego i werbalnego, czyli przekroczenie granic wyznaczonych przez kulturę, szacunek i roztropność. Normy społeczne określają akceptowalne przejawy ludzkiej serdeczności i wspólnotowości, np. uścisk dłoni, błogosławieństwo na czole, werbalna pochwała, nagroda materialna za zaangażowanie w życie parafialne,aktywny udział w zabawach i grach grupowych z odpowiednim ograniczeniem kontaktu fizycznego.Strój powinien być niegorszący i adekwatny do sytuacji.Należy respektować percepcję społeczną pewnych zachowań normalnych wdanej kulturze, które jednak mogłyby budzić niepokój otoczenia dotyczący ich motywacji.

Sprawcą czynów pedofilskich są nie tylko osoby z zaburzeniem preferencji seksualnych (czyli pedofile), lecz częściej są to osoby bez tych zaburzeń, dla których stanowi to zastępczą formę realizacji potrzeby seksualnej, niezgodną z jej własnymi preferencjami. Sprawcą może być każdy człowiek niezależnie od płci, wieku i preferencji seksualnych. Sprawcy najczęściej wywodzą się ze środowiska znanego dziecku. Do wykorzystywania seksualnego dzieci dochodzi głównie w środowisku rodzinnym, instytucjonalnym, rówieśniczym i w Internecie.Dla 90% ofiar sprawcy nie są osobami obcymi i nieznanymi.

Jeśli dziecko ujawni nam fakt doświadczenia przemocy seksualnej, należy potraktować to poważnie, bez zaprzeczania i bagatelizowania. Dziecko musi wiedzieć, że może liczyć na zrozumienie, wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. Należy zachować spokój inie okazywać trudnych emocji.Dziecko musi usłyszeć, że nie ponosi winy i odpowiedzialności. Dziecko ma prawo wyrazić swoje uczucia bez reakcji nadopiekuńczych ze strony osoby dorosłej. Nie należy osądzać sprawcy, ponieważ dziecko może być uwikłane w relację emocjonalną ze sprawcą i krytykowanie go może wywołać reakcje obronne. Nie należy składać obietnic, których nie będzie można dotrzymać, ale trzeba zapewnić dziecko, że o jego sytuacji dowiedzą się tylko osoby, które udzielą mu pomocy. Zrozumiałym dla dziecka językiem należy przekazać, co będzie się działo po ujawnieniu wykorzystania oraz zapewnić o swoim wsparciu. Nie wolno samodzielnie prowadzić dochodzenia, należy zgłosić to odpowiednim instytucjom, które dalej poprowadzą sprawę.

Osobami, do których należy zgłaszać się w sytuacji prawdopodobnego nadużycia seksualnego wobec małoletnich popełnionych przez osoby duchowne, zakonne lub pracowników instytucji kościelnych, są właściwi przełożeni tych instytucji.

Konferencja Episkopatu Polski powołała Fundację św. Józefa, która stanowi dzieło pomocy i wsparcia dla osób wykorzystanych seksualnie w dzieciństwie lub młodości we wspólnocie Kościoła. Działalność fundacji ma charakter ogólnopolski. W każdej diecezji jest ustanowiony koordynator, odpowiedzialny za kontakt z fundacją. Misją fundacji jest świadczenie pomocy pokrzywdzonym we współpracy z konkretną diecezją i z istniejącymi dziełami, takimi jak Centrum Ochrony Dziecka. Do jej zadań będzie należeć również wspieranie działań prewencyjnych, mających na celu ochronę dzieci i młodzieży. Na wsparcie przez różnorodną działalność fundacji będą mogły liczyć osoby skrzywdzone w dzieciństwie lub młodości, w stanie niepełnosprawności lub bezradności, gdy sprawcami wykorzystania seksualnego byli duchowni lub inne osoby zaangażowane w aktywność wychowawczą, edukacyjną oraz duszpasterską Kościoła. Celem fundacji nie jest spełnienie roszczeń finansowych skrzywdzonych, ani nie jest ona funduszem odszkodowawczym. Zobowiązanie do zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę spoczywa na sprawcy przestępstwa wykorzystania seksualnego.

(hs za: Kuria Archidiecezjalna/foto Gracielasosa)

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
facebookFacebook
twitterTwitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze
REKLAMA

komentarz (0)

Brak komentarza, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz

REKLAMA