Zamknij
REKLAMA

#ZOSTAŃWDOMU - rozbroić strach! Psycholog i pedagog SP 26 pomagają uczniom przetrwać ten trudny okres

13:52, 25.03.2020 | hs za: Magdalena Szreder/SP 26
Skomentuj
REKLAMA

„To by znaczyło, że tym, czego się boisz najbardziej, jest… strach.

To bardzo mądre, Harry”

                      J.K. Rowling – Harry Potter i więzień Azkabanu

Drodzy Rodzice!

Strach to uczucie towarzyszy nam od początków ludzkości. Zasada “walcz lub uciekaj” pomogła stworzyć podwaliny cywilizacji jaką znamy dzisiaj. “Walcz” kiedy musisz  i kiedy jest to konieczne, “uciekaj” kiedy możesz i masz szansę. To strach dał nam wszystkim szansę na przetrwanie w buszu, na sawannie czy w epoce lodowcowej. Mobilizował nas do działania. Towarzyszy nam od zawsze i jest nieodzowny do dalszej egzystencji ludzkości.

Tak jest i dzisiaj. Wszyscy boimy się Covid – 19. Czai się tuż za naszymi drzwiami, w sklepach, zakładach pracy lub zwyczajnie u przemiłych sąsiadów z naprzeciwka. Dorośli lękają się o dzieci, swoich starszych rodziców i bardzo często o pracę, a co za tym idzie o byt materialny.

A co z dziećmi? One też przeżywają swoje lęki związane z obecną sytuacją. Nie wszystkie rozumieją co się dookoła nich dzieje. Nagle ich świat się diametralnie zmienił. Nie ma kolegów, spotkań i lekcji w szkole. Nie można wyjść z domu na boisko czy spacer, trzeba unikać innych ludzi, którzy do tej pory jawili im się jako przyjaźni i sympatyczni. Teraz nawet najbliższy kolega (którego się lubi) może być potencjalnym zagrożeniem. Wiadomości w telewizji też nie napawają optymizmem, a trzeba pamiętać, że dzieci nie wszystko rozumieją. One również przeżywają swoje większe i mniejsze lęki. Bardzo często nauczyciele pracujący z państwa dziećmi słyszą (a w obecnej sytuacji raczej widzą) ich słowa, którymi nie chcą Państwa zasmucać. Mówią, że się boją o swoich dziadków, którzy niejednokrotnie są daleko od nich, denerwują się sytuacją w domu i tą zasłyszaną w telewizji. Widzą również Państwa obawy, które staracie się przed nimi skrzętnie skrywać. Dzieci czują odmienność sytuacji, widzą inność zachowań dorosłych. Wszyscy staramy się zachować pozory normalności w nietypowej  sytuacji. Rozmawiajmy więc z naszymi dziećmi. Starajmy się ich oswoić ze strachem, nie ukrywajmy przed nimi własnych obaw i niepokojów. Słowa typu “wiem, że się obawiasz podobnie jak ja, ale razem damy radę”, “musimy zachować ostrożność, ale zadzwonimy zaraz do dziadków” czy zwyczajne wytłumaczenie dziecku na czym polega zagrożenie, czego należy się obawiać, a co jest dla nas bezpieczne może bardzo pomóc w odnalezieniu się. Porozmawiajcie Państwo wieczorem przed snem z synem czy córką. Ta chwila spędzona razem, przywołanie pozytywnych wspólnych wspomnień i wymyślenie wspaniałych planów na przyszłość pomoże im spokojnie zasnąć i przespać całą noc.  A więc w myśl zasady “walcz lub uciekaj” – walczmy z coronavirusem – uciekając przed nim w domowe zacisze.

Przypominamy kolejną zabawę z dzieciństwa: ubieranie laleczek. Szablony z postaciami można znaleźć oczywiście w Internecie, ale chyba zabawniej będzie, kiedy dzieci z rodzicami sami je narysują. Papierowe ubranka na pewno milusińscy sami świetnie zaprojektują. Polecamy stroje lekarzy i pielęgniarek – koniecznie w maseczkach. Czasami śmiech i wspólne żarty są najlepszą bronią ze strachem.

Nie magazynujmy w sobie lęków, trzeba je rozbroić póki czas!

 

Drodzy uczniowie!

To już kolejny tydzień kiedy doświadczamy tej niezwykle trudnej i nowej dla nas wszystkich sytuacji. Siedzicie w domach, sami musicie sprostać nauce pewnie zrobiliście już różne zaległe rzeczy i znudziliście się grami na komputerze.

Doświadczacie różnych stanów emocjonalnych. Domyślamy się, że pojawił się również STRACH. O zdrowie, o najbliższych, o to co będzie dalej. Jest to zupełnie naturalne  i zrozumiałe w tej sytuacji. To wyjątkowo nieprzyjemna i podstępna emocja! Może pojawić się nagle, albo rozwijać powoli i narastać. Strach jest naturalną reakcją na zagrożenie. Ale strach jest też bardzo potrzebny, ponieważ pełni funkcję ochronną. Na przykład odczuwanie strachu przed przejściem przez jezdnię, po której samochody poruszają się z bardzo dużą prędkości jest dobre, ponieważ trzyma nas w bezpiecznej odległości i powstrzymuje przed niepotrzebnym ryzykiem.

W czasie epidemii przez którą właśnie przechodzimy jest trudniej. Boimy się czegoś co jest nam nieznane, dlatego trudniej jest nam opanować doświadczany lęk.

Co robić ? Przede wszystkim rozmawiać z bliską osobą o tym co się czuje i o tym czego się nie rozumie. To najlepszy sposób. Wsparcie i zrozumienie drugiej osoby są bezcenne. Działa to w dwie strony. To znaczy, że Ty również możesz być kimś kto uspokoi czy rozgoni złe myśli np. młodsze rodzeństwo, koleżankę. Zobaczysz ze poczujesz się wtedy lepiej.

Dlatego zachęcamy Was do kontaktu z nami. Prosimy piszcie na nasze adresy mailowe podając imię, nazwisko, klasę i numer telefonu. Oddzwonimy i chętnie porozmawiamy.

[email protected]  – psycholog

[email protected]   – pedagog

(hs za: Magdalena Szreder/SP 26)

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
facebookFacebook
twitterTwitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze
REKLAMA

komentarz (0)

Brak komentarza, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz

REKLAMA